In de vroege uurtjes van de ochtend spreek ik een vriend. We zitten samen in een vergaderruimte te wachten op de andere uitgenodigden. Zijn vermoeide houding, rode ogen en schorre stem vallen meteen op. ‘Heb je nog wel een beetje kunnen slapen?’ vraag ik. Hij schudt zijn hoofd en zegt: ‘Nachtdienst.’
